Nową notkę dodam w czwartek - 14 lipca , ponieważ wyjechałam.

Pozdrawiam wszystkich ;-) 

Staffordshire Bull-Terrier (Staffik).

Staffordshire Bull Terrier jest imponującym zjawiskiem - ma wyraźnie zarysowaną muskulaturę, silne szczęki i duże zęby, szeroką klatkę piersiową oraz barki luźno przymocowane do niskiego ciała. Nie powinno więc być niespodzianką, że jego przodkowie hodowani byli do walki i przywabiania byków. Ceniono je za odwagę i nieustępliwość, lecz także za zrównoważoną i posłuszną naturę. Nie są to bowiem gwałtowni awanturnicy, lecz chłodni, myślący i odważni przeciwnicy, którzy przed zaatakowaniem większego przeciwnika i będą kontynuować walkę aż do śmierci. Rasa powstała ze skrzyżowania Buldoga Staroangielskiego z pewnym typem terriera, najprawdopodobniej Czarnego Podpalanego. Mieszanka ta dała psa o zręczności i szybkości myślenia terriera oraz sile i nieustępliwości buldoga. Gdy walki byków i psów zostały zakazane, Staffy stał się godnym zaufania towarzyszem. Został uznany przez Kennel Club w 1935 roku.

Umaszczenie

Rudy, płowy, biały, czarny, błękitny, marmurkowy lub każdy z tych kolorów połączony z białym.

Pielęgnacja szaty:

Szata jest gładka, krótka i gęsta. Codzienna pięciominutowa sesja pielęgnacyjna włosianą szczotką lub psią rękawicą usunie martwe włosy i sprawi, że sierść będzie błyszcząca. Większość osobników lubi wodę i okazjonalne kąpiele.

Jak sprawują się jako psy rodzinne?

Wspaniały przyjaciel rodziny. Stafi są oddane i lojalne. Kochają swoich właścicieli i bardzo lubią dzieci - dzięki temu zyskały sobie przydomek ,,pies-niania''. Mają ogromną potrzebę zabawy i uwielbiają aportować. Są również bardzo opiekuńcze w stosunku do swojej rodziny - są więc także dobrym wyborem dla samotnie mieszkających kobiet.

Rodzaj domu

Bardzo łatwo się dostosowują. Pomimo ich widocznej muskulatury oraz silnej, atletycznej sylwetki, nie muszą mieć do dyspozycji wielkich przestrzeni. Są zupełnie zadowolone w mieście, nawet w mieszkaniu bez ogrodu, pod warunkiem, że otrzymają dość ruchu i mają dostęp do otwartych przestrzeni, gdzie mogą się swobodnie bawić.

Właściciel 

Dla odpowiedniego właściciela to jest prawdziwy książę wśród psów, oferujący bezgraniczną lojalność i oddane. Jednakże potencjalni właściciele muszą być świadomi tego, że będą musieli to odwzajemnić, nie jest to bowiem rasa dla właściciela dającego wolną rękę. Staffy to atletyczne, pełne wigoru zwierzę, które szuka towarzystwa i rozrywek. Idealny właściciel powinien być aktywny, lubić energiczne ćwiczenia ze swoim czworonożnym przyjacielem. Zdecydowanie nie jest to dobry wybór dla chorych lub przebywających stale w domu.

Stosunek do innych zwierząt

Staffordshire Bull terriery nie wystraszą się byle czego, więc powinno się ostrożnie zapoznawać je z innymi zwierzętami na spacerach. Jeżeli zostaną odpowiednio przystosowane w decydujących tygodniach wzrostu, powinny dobrze reagować na inne zwierzęta i członków rodziny. Jeżeli nie jesteś pewny jego reakcji na inne psy, należy prowadzić go na smyczy, dzięki czemu będziesz w stanie to ocenić.

Ile ruchu?

Wymagają więcej ruchu niż przedstawiciele innych ras. Regularne spacery i zabawy są koniecznością. Staffy potrzebują być dobrze wybiegane aby utrzymać dobrą kondycję fizyczną i psychiczną.

Jak łatwo je wyszkolić?

Jest to bardzo inteligentna rasa i dobrze reaguje na szkolenie. Właściciele muszą jednakże być stanowczy (ale nie szorstcy) i wytrwali w ćwiczeniach, jako że Staffy potrafią być uparte. Najlepiej reagują na pochwały i zachęty; reprymendy i złość mogą ostudzić ich entuzjazm.

Jakie mają zalety?

Nieustępliwy, silny, kochający zabawę, oddany, nieustraszony, wiarygodny, zrównoważony, łatwy w pielęgnacji.

Czego się wystrzegać?

Mimo że jest przyjazną i towarzyską rasą, z jego historii wynika, że miał walecznych i nieustraszonych przodków. Może to doprowadzić do konfrontacji z innymi psami, jeżeli nie przyjmiemy nad nim kontroli. Wymaga wiele uwagi - nie wybieraj Staffordshire jeżeli nie jesteś w 100 procentach przekonany do tej rasy.

Problemy zdrowotne

Są to silne i odporne psy, które nie cierpią z powodu zakaźnych chorób. Problemem mogą być nowotwory, katarakty i kamienie nerkowe.

Wzrost samca: 35,5 - 41 cm.

Wzrost samicy: 35,5 - 41 cm.

Waga: 11 - 17 kg.

Długość życia: 11 - 12 lat.

Stosunek do innych psów: przeciętny.

Spokój: przeciętny.

Brak niszczycielskiego działania: przeciętne.

Zachowania obronne: dobre.

Brak prawdopodobieństwa oddalenia się: dobre.

Stosunek do dzieci: wspaniały.

Łatwość tresury: przeciętna.

Border Terrier.

Jedna z najrozsądniejszych i najbardziej dobrodusznych terrierów, bystry mały piesek. Został wyhodowany, aby dotrzymać kroku psom myśliwskim i koniom w całodziennych polowaniach i posiada potrzebną do tego wytrzymałość, szybkość i zręczność. Współcześnie jednakże ceniony jest najbardziej za swoją przyjazną naturę, która dochodzi do głosu w rodzinie. Jest to pies ze wszystkimi zaletami teriera, dzielny, kochający zabawę i swoją rodzinę. Aby zapobiec jego psotom, należy poświęcić mu dużo czasu, uwagi i ruchu. Aby zapobiec jego psotom, należy poświęcić mu dużo czasu, uwagi i ruchu. Bordery uwielbiają być włączone w życie rodzinne i nienawidzą być zostawiane w samotności - samotny, znudzony Border łatwo staje się hałaśliwy i psotny. W kochającej rodzinie ta rasa potrafi być najlepszym psem rodzinnym wykazując wiele cierpliwości do dzieci.

Umaszczenie:

Istnieją cztery oficjalne uznane kolory: rudy, pszeniczny, grizzle (brązowy przesiany szarym i czarnym), blutan (czarny przesiany siwym). Dopuszczalne są białe znaki na klatce piersiowej.

Pielęgnacja szaty:

Ostra, odporna na pogodę szata nie wymaga dużej ilości pielęgnacji. Potrzebne jest energiczne szczotkowanie około dwa razy w tygodniu. Aby sierść wyglądała elegancko, martwe włosy muszą być wyrwane dwa lub trzy razy w tygodniu.

Jak sprawują się jako psy rodzinne?

Border jest idealnym psem rodzinnym. Jest bardzo przyjazny w stosunku do dzieci, chociaż niezbędny jest nadzór w obecności niemowląt. Nie toleruje drażnienia i zaczepek, jednakże dla starszych dzieci jest idealnym, niezmordowanym towarzyszem zabaw.

Rodzaj domu

Jeśli Border ma odpowiednią ilość ruchu oraz bodźców umysłowych, jest szczęśliwy zarówno na wsi, jak i w mieście. Doceni ogród, który jednakże musi być starannie zabezpieczony - większość przedstawicieli tej rasy to mistrzowie ucieczek, którzy potrafią wspinać się na przeszkody lub przechodzić pod nimi w poszukiwaniu przygód.

Właściciel

Dla aktywnego właściciela i rodziny, która chce przygarnąć żywego, dobrodusznego psa i ma dużo czasu na zabawę spacery i jest idealnym wyborem. Jednakże małe zwierzęta nie mogą czuć się w jego obecności bezpieczne. Jeżeli chcesz ruchliwego, inspirującego zwierzaka, który chce w pełni uczestniczyć w życiu rodzinnym, i jesteś gotów poświęcić czas na szkolenie go pd szczenięcia, Border jest psem dla Ciebie.

Stosunek do innych zwierząt

Bordery są stworzeniami towarzyskimi, które zazwyczaj dobrze żyją z innymi psami i kotami we własnym domostwie - lecz raczej nie z obcymi. Mają silny instynkt myśliwski, nie powinno się im ufać jeżeli chodzi o mniejsze zwierzęta, takie jak chomiki czy świnki morskie.

Ile ruchu?

Ta aktywna rasa psa przyjmie każdą ilość ruchu, którą jej zaoferujesz. Codzienny powolny spacer dookoła bloku nie wystarczy, aby utrzymać go w dobre kondycji - dorosły osobnik potrafi pokonywać kilometry. Potrzebuje regularnych energicznych spacerów, bez smyczy, które powinny być uzupełnione zabawami w ogrodzie i ćwiczeniami, które zajmą jego umysł.

Jak łatwo je wyszkolić?

Żaden terier nie jest dobrym wyborem dla entuzjastów posłuszeństwa, lecz szkolenie Bordera jest łatwiejsze, gdy zyska się jego zainteresowanie. Jego duża potrzeba niezależności sprawia jednakże, że prawdopodobnie usłucha w czasie przez siebie wybranym niż natychmiast. Sesje treningowe powinny być krótkie, pełne wyzwań, oparte na nagrodach, a nadane wszystko na zabawie.

Jakie mają zalety?

Rozsądny, uczuciowy, aktywny, oddany, o czarującej naturze, czujny, dobroduszny w stosunku do obcych, łagodny jak na teriera.

Czego się wystrzegać?

Jak większość terierów, ma tendencję do nadmiernego szczekania, a pozostawiony bez zajęcia przekopie ogród. Silny instynkt do polowania na wszystko, co się rusza.

Problemy zdrowotne

Zdrowa rasa bez znaczących problemów zdrowotnych. Zdarza się przemieszczenie rzepki (patella luxation), problemy wzrokowe (jaskra, katarakty) oraz problemy ze skórą.

Wzrost samca: 25 - 28 cm.

Wzrost samicy: 25 - 28 cm.

Waga: 5 - 7 kg.

Długość życia: 13 - 15 lat.

Stosunek do innych psów: przeciętny.

Spokój: słaby.

Brak niszczycielskiego działania: przeciętnie.

Zachowania obronne: przeciętne.

Brak prawdopodobnego oddalenia się: przeciętne.

Stosunek do dzieci: dobry.

Łatwość tresury: przeciętna.

Yorkshire Terrier.

Yorki to teriery w skórze psa pokojowego - wytworna, zminiaturyzowana wersja przodkód - łowców szczurów. Pomimo małych rozmiarów i dekoracyjnej szaty, zachował ruchliwy i żwawy charakter teriera. Przywiązany do właściciela, jest entuzjastycznym (czasem nadmiernie) stróżem, zapalonym myśliwym (gdy pojawia się okazja) i kochającym, z zarazem wymagającym, towarzyszem. Nie myl go z psem pokojowym: potrzebuje wyzwań umysłowych i fizycznych, jeżeli nie chcesz aby stał się znudzony lub sfrustowany. Nie uznaje swojego małego wzrostu i potrafi być agresywny w stosunku do większych psów, jeżeli nie zostanie z nimi oswojony od okresu szczenięcego. To mały pies o wielkiej osobowości. Yorki wystawowe i te trzymane w domu różnią się zarówno rozmiarami, jak i szatą. Te wychowanie w domu są często większe, a ekstrawagancka szata wystawowa, z opadającymi na ziemię jedwabistymi puklami włosów, jest trudna do osiągnięcia w rodzinie.

Umaszczenie

Ciemny, stalowoszary tułów ze złocistą, podpaloną głową, nogami i klatką piersiową. Szczenięta mają tylko podpalane kropki, które stopniowo rozwijają się w stalowy kolor i rozszerzają - proces ten może zająć do trzech lat.

Pielęgnacja szaty:

Piękna, jedwabista szata wymaga codziennego czesania i szczotkowania, co zapobiega kołtunieniu, a włosy nad oczami powinny być wycinane lub związane. Wielu właścicieli preferuje krótkie strzyżenie sierści. Pełna, spływająca z grzbietu szata wystawowa może zostać wypielęgnowana tylko dzięki codziennym wielogodzinnym zabiegom, i zachowania między wystawami przez zawinięcie w bibułę.

Jak sprawują się jako psy rodzinne?

Yorki są najlepszymi kompanami dla dorosłych, dobrze też funkcjonują w rodzinie z grzecznymi, starszymi dziećmi. Nie poleca się ich dla małych dzieci, jako że ich małe rozmiary sprawiają że są wrażliwe na zaczepki i mogą ugryźć w odruchu samoobrony.

Rodzaj domu:

Dość małe do życia w mieszkaniu, i dość twarde do życia na wsi, mogą więc dopasować się wszędzie. Jako psy wiejskie, potrzebują kontroli aby trzymać się z dala od wchodzenia w szkodę i króliczych nor; jako psy miejskie, potrzebują dostępu do parku lub ogrodu i właściciela zdającego sobie sprawę, że łatwo go nadepnąć na ulicy.

Właściciel:

Jako pies oddany i wymagający, York potrzebuje właściciela gotowego poświęcić mu dużo czasu. Jest idealny dla aktywnych, starszych ludzi, dostarczając im motywacji do utrzymywania aktywności fizycznej i dobrej formy. Może być także psem w mądrej rodzinie. Nie gubi sierści, może więc przebywać w towarzystwie astmatyków i alergików.

Stosunek do innych zwierząt:

Jak większość terierów, Yorki będą szczęśliwe z innymi zwierzętami, gdy się do tego przystosują. Nie powinno się im jednak ufać jeżeli chodzi o małe gryzonie, takie jak myszy czy chomiki. Muszą również zostać oswojone z większymi psami w okresie szczenięcym, aby zapobiec agresji.

Ile ruchu?

Wystarczą dwa krótkie spacery dziennie aby utrzymać dobrą kondycję, ale Yorki będą się cieszyć każdą aktywnie spędzoną chwilą. Rasa ta ma niski poziom tolerancji na nudę, więc im więcej zapewnisz im zajęć, tym lepiej.

Jak łatwo je wyszkolić?

Yorki są inteligentne i szybko się uczą podstawowych zasad towarzystwa, ale potrafią być uparte, a ich niezależność i łatwość rozprasza się utrudnia im posłuszeństwo. Ich energia i entuzjazm natomiast sprawiają, że odnoszą sukcesy w pokazach zwinności.

Jakie mają zalety?

Inteligentne, żywe, chętne do zabawy, czujne, kochające, łatwo się dostosowujące, długowieczne, sierść nie powodująca alergii, łatwe w transporcie.

Czego należy być świadomym?

Wysokich wymagań pielęgnacyjnych. Mogą być głośne jeżeli nie są wyszkolone oraz agresywne gdy się je drażni lub gdy są nieprzystosowane. Samce mogą być nadpobudliwe seksualnie (zazwyczaj problem rozwiązuje się za pomocą kastracji). Jak we wszystkich popularnych rasach, należy strzec się hodowców komercyjnych, którzy mogą sprzedawać fizycznie i psychicznie wadliwe szczenięta.

Problemy zdrowotne:

Ogólnie dość zdrowa rasa. Odnotowane problemy to dyslokacja łokcia i rzepki, zdeformowane kręgów, choroba Perthesa (atakująca staw biodrowy), katarakty, epilepsja, szmer serca.

Stosunek do innych psów: Przeciętny

Spokój: Słaby

Brak niszczycielskiego działania: Przeciętny

Zachowanie obronne: Przeciętny

Brak prawdopodobieństwa oddalenia się: Przeciętny

Stosunek do dzieci: Przeciętny

Łatwość tresury: Przeciętny

Wzrost samca: 18-22,5 cm

Wzrost samicy: 18-22,5 cm

Waga: do 3,2 kg

Długość życia: 12-17 lat